باش باما...
باش باماگل پیچ...
که تمام پیچ وخم های حیات دل من
گم شده در پیچ وتاب تن تو...!
ودراین پیچ وخم بازی عشق
دل من گم شده درموطن تو...!
باش باما،پیچک سبز حیات
که درآغوش کشیدی دل این دیوار را...!!
میروی بالا ازتاک بلند
تارسی برقله ی سبز دعا...!
وگذرمیکنی از کنا آن حوض بزرگ
که پدیدارشده عکس قشنگ ماه،بازدردل آن!
میخزی درکنج آن پنجره ی نیلی رنگ...
وبه یادآوری آن خاطره ی زیبارا...!!
به کجا میروی ای پیچک سبز؟!
اندکی هم صبرکن!
باش باماگل پیچ...
لحظه هارا سرکن...!